Η Χηµεία των αρχαίων Ελλήνων - γνώμες

ΤΟ ΒΗΜΑ - Η Χηµεία των αρχαίων Ελλήνων - γνώμες

Βήμα, αρθρο του κ. Θεοδόση Τάσιου, ομότιμου καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ

ΟΒΟΛΟΣ κοινωνικό νόμισμα

http://www.ovolos.gr/

Το νέο κοινωνικό νόμισμα του "οβολού" παρέχει μία εναλλακτική οικονομία - απάντηση στην χρηματοοικονομική κρίση.

Μέσα από την κοινότητα του ovolos.gr, ο καθένας μπορεί πλέον να εκτιμήσει και να αγοράσει τα αγαθά ή/ και τις υπηρεσίες που προσφέρονται με βάση μία εναλλακτική αξία αναφοράς.

Ποιός φοβάται την αλλαγή;

αρθρο του Κώστα  Βαξεβάνη

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ».

Χειρότερο απ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός
ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η
λογική,
που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ
τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα
πάντα.
Λίγο πριν απ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να
φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι
πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα
μας συμβεί;
Κανένας δεν μπορεί να απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό
θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ αναγκαστούμε να ζήσουμε με
λιγότερα;
Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ
αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνουμε
ρετσίνα με τον γείτονα
που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και
τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός
που ζητάει ένα λεμόνι;
Ποιο απ όλα είναι το δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας.
Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει.
Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής
συναλλαγής;
Οι εφορίες της διαφθοράς;
Τα νοσοκομεία με το φακελάκι;
Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη
με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους;
Θα αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο
Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη
καταστροφή που φοβόμαστε;

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που
δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε.
Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ
και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος
ανάγκης: ψωμί.
Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες
και τεχνητές επιθυμίες.
Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια.
Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα.
Η Φιλιππινέζα δεν θ αναθρέφει πια τα παιδιά.
Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ
ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής.
Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια
τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου
που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το
αζημίωτο.

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για
να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε.
Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις
κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας.
Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους
κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε.
Θα αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι
αναγνωρίσιμος. Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες
τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το
διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση
τις πισίνες,
τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που
φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι,
αλλά ουσιαστικοί.
Μπορεί ίσως και να αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη
συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή.
Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν
τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους.
Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι
ποιο πήγε σε ριάλιτι.
Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν
μια άλλη δουλειά.

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε
πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα.
Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση.
Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού,
που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις,
ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black.
Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση
δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες να αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί,
πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις,
σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν
χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι
αντιπαραγωγικό,
μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θα απολυθούν κάποιοι απ
αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια.
Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα
καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων»
και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της
ζωής του Λάμπρου Κατσώνη».
Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες
από αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να
παίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που
αναπαράγει τη σαπίλα.
Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμένο του εαυτό, Δικαιοσύνη την
ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό.
Φοβάμαι. Γι αυτό θέλω να τελειώνουμε.

The Divine Matrix

Εν το παν

24 Οκτώβρη 2011                   Global oneness day

Πες: Είμαι εσύ

Τα επτά θεμέλια της ζωής

Τα επτά θεμέλια της ζωής ή τις θεμελιώδεις αρχές λειτουργίας ενός ζώντος συστήματος

1. Το πρώτο θεμέλιο της ζωής είναι γι’ αυτόν το πρόγραμμα: ένα οργανωμένο γενικό σχέδιο, το οποίο περιγράφει τα συστατικά του ζώντος συστήματος και τις αλληλεπιδράσεις τους που διαιωνίζουν το σύστημα αυτό – στoν πλανήτη μας, το πρόγραμμα αυτό εκτελείται από το DΝΑ.

2. Ως δεύτερο θεμέλιο ορίζει τον αυτοσχεδιασμό: καθώς ένα ζων σύστημα είναι ένα μικρό τμήμα του σύμπαντος στο οποίο υφίσταται, δεν μπορεί να ελέγχει όλες τις αλλαγές του περιβάλλοντος, στις οποίες είναι εκτεθειμένο, άρα πρέπει να έχει ένα σύστημα για να μπορεί να τροποποιεί το πρόγραμμά του, ώστε να αντιμετωπίζει τις αλλαγές στο περιβάλλον του, χωρίς να επηρεάζεται το γενικό σχέδιό του.

3. Το τρίτο θεμέλιο είναι ο διαχωρισμός: όλοι οι ζώντες οργανισμοί έχουν περιορισμένο όγκο, περιβάλλονται από μια επιφάνεια η οποία αποκαλείται μεμβράνη ή δέρμα και συγκρατεί τα συστατικά στον καθορισμένο όγκο του οργανισμού, ενώ εμποδίζει να διεισδύσουν επιβλαβείς χημικές ουσίες.

4. Το τέταρτο θεμέλιο της ζωής είναι η ενέργεια: ο ζων οργανισμός πρέπει να είναι ένα σύστημα ανοιχτό που να δέχεται ενέργεια από εξωτερικές πηγές όπως ο Ήλιος, αλλά και ένα σύστημα που να μεταβολίζει, ικανό να μετατρέψει την ενέργεια σε «καύσιμο» για τον οργανισμό.

5. Πέμπτο θεμέλιο είναι η αναγέννηση: ένα σύστημα που μεταβολίζει διαρκώς, φθείρεται και πρέπει να έχει ένα σύστημα για να αντισταθμίζει τις απώλειές του. Η φθορά και η επιβράδυνση του συστήματος αναγέννησης με το πέρασμα του χρόνου είναι αυτό που αποκαλούμε γήρανση.

6. Το έκτο θεμέλιο είναι η προσαρμοστικότητα: για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που βάζει το χέρι του στη φωτιά πονάει, αλλά πρέπει να το βγάλει αμέσως για να αποφύγει το έγκαυμα. Αυτή η συμπεριφορική αντίδραση στον πόνο είναι ουσιώδης για την επιβίωση – πρόκειται για μια θεμελιώδη αντίδραση των ζώντων συστημάτων που ονομάζεται ανάδραση.

7. Τέλος, το έβδομο και τελευταίο θεμέλιο της ζωής είναι η απομόνωση: τα ένζυμα σε ένα σύστημα που μεταβολίζει, έχει ζωτική σημασία να μην αντιδρούν παρά μόνο με τα μόρια που πρέπει να αντιδράσουν και να μην παρενοχλούνται από συγκρούσεις με διάφορα μόρια που προέρχονται από άλλες αντιδράσεις

πηγή: http://www.physics4u.gr/blog/?p=3706

Η αστροβιολογία προσπαθεί να προσδιορίσει τον ορισμό της ζωής

Τι ακριβώς είναι ζωή; Αυτή είναι μια ερώτηση που χαλάει τον ύπνο των βιολόγων. Η επιστήμη της βιολογίας είναι η μελέτη της ζωής, αλλά οι επιστήμονες δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν απόλυτο καθορισμό της έννοιας αυτής


Η αστροβιολογία προσπαθεί να προσδιορίσει τον ορισμό της ζωής

Γιώργος Κοντογιώργης Το ελληνικό πρόβλημα

Γιώργος Κοντογιώργης
Το ελληνικό πρόβλημα: το κράτος κατοχής και η έξοδος από την κρίση

1. Το δραματικό περιεχόμενο με το οποίο σημάνθηκε η ελληνική κρίση ανάγεται ευθέως στον χαρακτήρα της. Ενώ στις άλλες χώρες (Ιρλανδία, ΗΠΑ κλπ) η οικονομική κρίση συνδέεται με την ανατροπή της ισορροπίας που επήλθε μεταξύ κοινωνίας, κράτους και αγοράς στο παγκόσμιο σύστημα1, στην ελληνική περίπτωση το κράτος είναι πρωτογενής αιτία της κρίσης. Η ελληνική οικονομία, συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζών, δεν ενεπλάκησαν ούτε άμεσα ούτε σχεδόν έμμεσα στη διεθνή κρίση. Το κράτος μετακύλυσε την κρίση στη χώρα, την εξέθεσε στο διεθνές (και ευρωπαϊκό) πεδίο και τη μετέβαλε σε «παίγνιο» και, ενπολλοίς, σε «πειραματόζωο» των εξελίξεων που συντελούνται σ’ αυτό.
η συνεχεια
http://www.academy.edu.gr/page.php?id=45&lang=gr

Ο αστροβιολόγος απαντα για το 2012

Ωραιοι Έλληνες:Αυξέντιος Καλανγκός, Ο γιατρός των φτωχών παιδιών

Ωραιοι Έλληνες:Αυξέντιος Καλανγκός, Ο γιατρός των φτωχών παιδιών

Biomimicry Βιομίμηση: ας αφουγκραστούμε τον πλανήτη να πάρουμε τις απαντήσεις για τη ζωή

Janine Benyus at the Stockholm Resilience Centre from Biomimicry Group on Vimeo.

The 2011 Biomimicry Education Summit from Biomimicry Group on Vimeo.

Introducing Biomimicry 3.8 from Biomimicry Group on Vimeo.

Arthur "Art" Clokey

Arthur "Art" Clokey (Οκτώβρη 12, 1921 – Ιανουάριο 8, 2010)
ήταν ο καλλιτέχνης που έδωσε όχι απλά μορφή στον πηλό αλλά του έδωσε και την κίνηση δημιουργώντας όμορφες φιγούρες - πρωταγωνιστές ολόκληρων ταινιών.

σε μια κλωστή κρέμεται ο Γαλαξίας μας

Ο Γαλαξίας μας είναι συνδεδεμένος με κοσμικά νήματα – σαν ένας ιστός – με τεράστια κενά αλλά και με άλλους γαλαξίες

Ο Γαλαξίας μας κάθεται σαν μια χάντρα πάνω σε ένα κοσμικό νήμα, σύμφωνα με αυστραλιανούς αστρονόμους οι οποίοι έχουν εντοπίσει τη θέση του Γαλαξία μας σε μια μεγάλης κλίμακας δομή του σύμπαντος. Σύμφωνα με την έρευνα τους τα κοσμικά αυτά νήματα – ιστοί, που είναι κοσμικές δομές, διασυνδέουν τους γαλαξίες μεταξύ τους και ουσιαστικά ενώνουν όλο το Σύμπαν.

Ο Stefan Keller, από το Ερευνητικό Τμήμα Αστρονομίας και Αστροφυσικής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας και οι συνεργάτες του έκαναν αυτή την ανακάλυψη μελετώντας αρχαία σφαιρωτά σμήνη άστρων, που είναι πυκνές αστρικές περιοχές

Αντί αυτά τα σμήνη να είναι τυχαία τοποθετημένα στο διάστημα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι κατά κύριο λόγο βρίσκονται κατά μήκος ενός στενού επιπέδου γύρω από τον Γαλαξία μας.

«Ήταν κατά κάποιο τρόπο μια απροσδόκητη ανακάλυψη," ανέφερε ο Keller.

"Ξέραμε ότι οι δορυφόροι νάνοι γαλαξίες γύρω από τον Γαλαξία μας ήταν απλωμένοι στο ίδιο επίπεδο και αναρωτιόμαστε αν και τα σφαιρωτά σμήνη έκαναν το ίδιο. "Έτσι κάναμε μερικούς υπολογισμούς και βρήκαμε ότι βρίσκονταν πράγματι στο ίδιο επίπεδο."

Γαλαξιακός κανιβαλισμός

Ο Keller πιστεύει ότι κοσμικός ιστός συνδέει, επίσης, τα σφαιρωτά σμήνη και τους δορυφόρους γαλαξίες.

"Τα σφαιρωτά σμήνη αντί να είναι συλλογές άστρων από τον δικό μας γαλαξία, μπορεί να είναι τα απομεινάρια άλλων γαλαξιών που συγκρούστηκαν κάποτε με τον δικό μας και ενσωματώθηκαν μαζί του, μέσω της διαδικασίας του γαλαξιακού κανιβαλισμού”, εξήγησε.

Τα ευρήματα που ανακοινώθηκαν έχουν υποβληθεί για δημοσίευση στο Astrophysical Journal, και υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η μεγάλης κλίμακας δομή του σύμπαντος αποτελείται από μακριές ‘ίνες’, αποτελούμενες από γαλαξίες και τεράστια κενά – μήκους εκατομμύρια έτη φωτός και τα οποία δεν έχουν σχεδόν τίποτα μέσα τους.

Έτσι, οι γαλαξίες δεν είναι σαν τα νησιά που πλέουν αυτόνομα μέσα στο διαστημικό κενό αλλά ότι υπάρχει ένας κοσμικός ιστός – σαν ίνα – που τους ενώνει. Οι κοσμικές δομές που αποτελούν αυτόν τον ιστό ονομάστηκαν «νήματα» τα οποία σύμφωνα με τους θιασώτες της νέας θεωρίας αποτελούνται από συγκεντρώσεις ύλης και οι γαλαξίες συγκεντρώνονται γύρω από αυτά τα νήματα. Γι αυτό και στις «διασταυρώσεις» του ιστού δημιουργούνται τεράστια σμήνη γαλαξιών.

"Βρισκόμαστε σαν σάντουιτς ανάμεσα σε δύο τεράστια κενά, ‘καρφιτσωμένοι’ πάνω σε ένα κοσμικό ιστό, συνδεδεμένο στο ένα άκρο του με το μεγάλο σμήνος γαλαξιών της Παρθένου και το άλλο άκρο του νήματος με το σμήνος γαλαξιών της Καμίνου," λέει ο Stefan Keller.

Αφρός στην κορυφή ενός κύματος»

Ο Keller πιστεύει ότι η δομή των νημάτων πιθανότατα διαμορφώθηκε από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της σκοτεινής και της συνηθισμένης ύλης.

«Μια συνέπεια από το Big Bang και την κυριαρχία της σκοτεινής ύλης είναι ότι η συνηθισμένη ύλη καθοδηγείται, όπως ο αφρός στην κορυφή ενός κύματος, σε μεγάλα διασυνδεδεμένα φύλλα και νήματα τεντωμένα πάνω από τα τεράστια κοσμικά κενά», τόνισε.

"Η βαρύτητα σπρώχνει την ύλη πάνω σε αυτά τα νήματα συνδέοντας την προς μεγαλύτερα κομμάτια ύλης. Τα ευρήματά μας δείχνουν λοιπόν πως τα σφαιρωτά σμήνη και οι γαλαξίες δορυφόροι του Γαλαξία μας ανιχνεύονται πάνω σε αυτές τις ίνες."

http://physics4u.wordpress.com

Νόμπελ Χημείας 2011

Στον Ισραηλινό ερευνητή Nτάνιελ Σέχτμαν απονέμεται το εφετινό Νόμπελ Χημείας για μια ανακάλυψη που έκανε το 1982 και στην εποχή της δεν έτυχε ούτε προσοχής ούτε αναγνώρισης από την επιστημονική κοινότητα.

«Η ανακάλυψη του Σέχτμαν το 1982 άλλαξε ριζικά τον τρόπο θεώρησής μας για τη στερεά ύλη" επισημαίνει στη σχετική ανακοίνωσή της η Σουηδική Ακαδημία Επιστημών που απονέμει τα βραβεία. Μέχρι τότε, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι κρύσταλλοι σε όλα τα στερεά σώματα διατάσσονταν σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα.

Ο Σέχτμαν, όμως, είδε στο ηλεκτρονικό του μικροσκόπιο κρυστάλλους των οποίων η δομή θύμιζε αραβουργήματα, με μοτίβα που είναι μεν συμμετρικά αλλά δεν επαναλαμβάνονται ποτέ.

Στη φύση αυτοί οι ημικρύσταλλοι παρατηρήθηκαν μόλις το 2009 σε ορυκτά πετρώματα από ένα ποτάμι της Ρωσίας. Αργότερα διαπιστώθηκε πως υπάρχουν και σε ένα κράμα ατσαλιού υψηλής αντοχής που χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων σε χειρουργικά εργαλείας και βελόνες ακριβείας για την οφθαλμοχειρουργική.

«Αισθάνομαι υπέροχα» δήλωσε ο Ντάνιελ Σέχτμαν όταν έμαθε τα νέα της βράβευσής του. Ο ερευνητής που γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ είναι σήμερα 70 ετών και εργάζεται ως καθηγητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Χάιφα.

Όταν τελικά δημοσίευσε την ανακάλυψη το 1984, έγινε αντικείμενο χλευασμού. Ο Λίνους Πόλινγκ, βραβευμένος δύο φορές με το Νόμπελ, τον χλεύαζε χαρακτηρίζοντάς τον «ημι-επιστήμονα».

Η δικαίωση ήρθε τελικά το 1987, όταν Γάλλοι ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν ημικρυστάλλους αρκετά μεγάλους ώστε να μελετηθούν με ακτίνες-Χ. Σήμερα, τα μοτίβα των ημικρυστάλλων ονομάζονται "μη περιοδικά μωσαϊκά". Μοιάζουν πολύ με τα αραβικά μωσαϊκά τα οποία είναι μεν κανονικά -αλλά υπακούουν σε μαθηματικούς κανόνες- δεν επαναλαμβάνονται ποτέ. Οι επιστήμονες περιγράφουν αυτά τα μη περιοδικά μοτίβα χρησιμοποιώντας μια έννοια γνωστή από τα μαθηματικά και τις τέχνες, τη χρυσή τομή...

Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/10/2011 Εφημερίδα Αυγή

Δομικοί λίθοι του DNA βρέθηκαν σε μετεωρίτες

ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο από το ΒΗΜΑ
Επί 50 χρόνια τώρα οι επιστήμονες συζητούν το κατά πόσον τα συστατικά του DNA – το μόριο στο επίκεντρο όλης της ζωής πάνω στη Γη – μπορεί αυθόρμητα να σχηματιστεί στο διάστημα. Πάντα όμως οι απόψεις ότι ήρθαν τα συστατικά αυτά από ψηλά, γίνονταν δεκτές με σκεπτικισμό, καθώς πάντα υπήρχε πιθανότητα να είχαν μολυνθεί τα δείγματα από το DNA γήινων οργανισμών
Μια νέα ανάλυση μιας δωδεκάδας μετεωριτών, που βρέθηκαν στην Ανταρκτική και αλλού, παρουσιάζει τις ισχυρότερες αποδείξεις μέχρι τώρα ότι η απάντηση στο ζήτημα αυτό είναι ναι.


Οι μετεωρίτες είναι διαστημικοί βράχοι που έχουν πέσει στο γήινο έδαφος, και η νέα έκθεση ενισχύει την αντίληψη ότι ο βαρύς βομβαρδισμός της πρώιμης Γης από μετεωρίτες μπορεί να έχει σπείρει τον πλανήτη μας με την βασική ουσία της ζωής.

Η νέα λοιπόν χημική ανάλυση σε 12 μετεωρίτες δείχνει να ενισχύει τη θεωρία ότι οι δομικοί λίθοι της ζωής έπεσαν στη Γη από τον ουρανό: οι ερευνητές ανίχνευσαν νουκλεοτίδια, τα μόρια από τα οποία συναρμολογείται η διπλή έλικα του DNA.

Η νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στo Proceedings of the National Academy of Sciences, μοιάζει τώρα να αποκλείει το ενδεχόμενο μόλυνσης: εκτός από τα νουκλεοτίδια που υπάρχουν και στη Γη, η έρευνα ανίχνευσε και άλλα μόρια, τα οποία έχουν παρόμοια με παρόμοια δομή, τα οποία όμως ουδέποτε έχουν ανακαλυφθεί στο έδαφος του πλανήτη.

«Αυτό είναι ένα επιχείρημα κατά της ιδέας ότι κάποιος φτερνίστηκε πάνω στους μετεωρίτες» σχολίασε o Michael Callahan, αστροβιολόγος της NASA και επικεφαλής της μελέτης.

Επιπλέον, οι ερευνητές έδειξαν με εργαστηριακά πειράματα ότι τα νουκλεοτίδια των μετεωριτών είναι δυνατό να προκύψουν αυθόρμητα από χημικές αντιδράσεις της αμμωνίας με το νερό και το υδροκυάνιο.

Με άλλα λόγια, τα νουκλεοτίδια που περιείχαν οι μετεωρίτες πρέπει να σχηματίστηκαν στο Διάστημα.

«Θα ήταν τρομερή σύμπτωση να παράγουν τα εργαστηριακά πειράματα τα ίδια πράγματα που βρήκαμε στους μετεωρίτες» σχολίασε o Michael Callahan.

Νουκλεοτίδια και άλλα βιομόρια ανιχνεύτηκαν στους 11 από τους 12 μετεωρίτες που εξετάστηκαν -οι περισσότεροι προέρχονταν από έρημες τοποθεσίες της Ανταρκτικής. Δείγματα χώματος και πάγου από τις περιοχές αυτές δεν βρέθηκαν να περιέχουν τα «εξωτικά» νουκλεοτίδια που περιείχαν οι διαστημικοί βράχοι.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο από τους μετεωρίτες, με τις ονομασίες Murchison και Lonewolf Nunataks 94102, οι οποίοι περιείχαν νουκλεοτίδια που δεν είχαν ξαναδεί οι ερευνητές. Περιείχαν επίσης αδενίνη και γουανίνη, δύο από τα τέσσερα χημικά «γράμματα» στον κώδικα του DNA (τα δύο άλλα είναι η θυμίνη και η κυτοσίνη).

Η έρευνα δεν εξετάζει καθόλου τη θεωρία της πανσπερμίας, μια (όχι και τόσο τρελή) θεωρία, σύμφωνα με την οποία οι πρώτοι οργανισμοί στη Γη προήλθαν από κομήτες και μετεωρίτες.

Δείχνει όμως να ενισχύει τη θεωρία ότι η πρώτη ζωή στη Γη σχηματίστηκε με εξωγήινους δομικούς λίθους.

Όπως γράφουν οι ερευνητές, «οι μετεωρίτες ενδέχεται να χρησίμευσαν ως το μοριακό κιτ που προσέφερε τα απαραίτητα συστατικά για την προέλευση της ζωής στη Γη, πιθανώς και αλλού».

Πηγή: Βήμα – washingtonpost.com