Στον Ισραηλινό ερευνητή Nτάνιελ Σέχτμαν απονέμεται το εφετινό Νόμπελ Χημείας για μια ανακάλυψη που έκανε το 1982 και στην εποχή της δεν έτυχε ούτε προσοχής ούτε αναγνώρισης από την επιστημονική κοινότητα.
«Η ανακάλυψη του Σέχτμαν το 1982 άλλαξε ριζικά τον τρόπο θεώρησής μας για τη στερεά ύλη" επισημαίνει στη σχετική ανακοίνωσή της η Σουηδική Ακαδημία Επιστημών που απονέμει τα βραβεία. Μέχρι τότε, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι κρύσταλλοι σε όλα τα στερεά σώματα διατάσσονταν σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα.
Ο Σέχτμαν, όμως, είδε στο ηλεκτρονικό του μικροσκόπιο κρυστάλλους των οποίων η δομή θύμιζε αραβουργήματα, με μοτίβα που είναι μεν συμμετρικά αλλά δεν επαναλαμβάνονται ποτέ.
Στη φύση αυτοί οι ημικρύσταλλοι παρατηρήθηκαν μόλις το 2009 σε ορυκτά πετρώματα από ένα ποτάμι της Ρωσίας. Αργότερα διαπιστώθηκε πως υπάρχουν και σε ένα κράμα ατσαλιού υψηλής αντοχής που χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων σε χειρουργικά εργαλείας και βελόνες ακριβείας για την οφθαλμοχειρουργική.
«Αισθάνομαι υπέροχα» δήλωσε ο Ντάνιελ Σέχτμαν όταν έμαθε τα νέα της βράβευσής του. Ο ερευνητής που γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ είναι σήμερα 70 ετών και εργάζεται ως καθηγητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Χάιφα.
Όταν τελικά δημοσίευσε την ανακάλυψη το 1984, έγινε αντικείμενο χλευασμού. Ο Λίνους Πόλινγκ, βραβευμένος δύο φορές με το Νόμπελ, τον χλεύαζε χαρακτηρίζοντάς τον «ημι-επιστήμονα».
Η δικαίωση ήρθε τελικά το 1987, όταν Γάλλοι ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν ημικρυστάλλους αρκετά μεγάλους ώστε να μελετηθούν με ακτίνες-Χ. Σήμερα, τα μοτίβα των ημικρυστάλλων ονομάζονται "μη περιοδικά μωσαϊκά". Μοιάζουν πολύ με τα αραβικά μωσαϊκά τα οποία είναι μεν κανονικά -αλλά υπακούουν σε μαθηματικούς κανόνες- δεν επαναλαμβάνονται ποτέ. Οι επιστήμονες περιγράφουν αυτά τα μη περιοδικά μοτίβα χρησιμοποιώντας μια έννοια γνωστή από τα μαθηματικά και τις τέχνες, τη χρυσή τομή...
Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/10/2011 Εφημερίδα Αυγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου