η γη μας

Υπάρχoυμε;

Είμαστε ευγνώμονες.....

αρθρο:physics4you

Είμαστε ευγνώμονες πρώτα πρώτα για το Γαλαξία μας, που εκτός από το να είναι εντυπωσιακός μας χαρίζει τη λάμψη των άστρων του κάνοντας μας να ονειροπολούμε τη νύχτα, κυρίως χωρίς φεγγάρι.  Επίσης, το ασθενές μαγνητικό πεδίο του μαζί με την πίεση όλων των άστρων μέσα σε αυτόν, μας προστατεύει από τις διαγαλαξιακές κοσμικές ακτίνες.

Είμαστε ευγνώμονες για την κβαντομηχανική Αν και δεν ήταν το πιο διασκεδαστικό μάθημα στο πανεπιστήμιο, το γεγονός ότι τα σωματίδια συμπεριφέρονται κι ως κύματα δημιουργούν τα πιο παράξενα φαινόμενα πάνω στη Γη. Ένα από αυτά είναι πείραμα της διπλής σχισμής

Είμαστε ευγνώμονες για τον τρίτο νόμο του Νεύτωνα. Ότι όλες οι δυνάμεις στη φύση συναντώνται ως ζευγάρια. Είναι ο νόμος που επιτρέπει στο φεγγάρι μας να δημιουργεί παλίρροιες, να επιτρέπει τη σταθεροποίηση της κλίσης του άξονα της Γης μας και έτσι να κάνει εφικτή τη ζωή στον πλανήτη μας. Χάρις στο νόμο δράσης-αντίδρασης μας επιτρέπει να εντοπίσουμε εξωπλανήτες γύρω από άλλα άστρα μέσω της «μεθόδου ταλάντευσης», γιατί και οι πλανήτες επιδρούν πάνω στα άστρα τους.

Είμαστε ευγνώμονες για τα σουπερνόβα που παράγουν τους κοσμικούς ‘σπόρους’ με τα βαριά στοιχεία, γεμίζοντας ολάκερο το σύμπαν, τα οποία είναι απαραίτητα για να φτιαχτούν οι πλανήτες και οι άνθρωποι

Είμαστε ευγνώμονες που είχαμε την σχετικά κοντινή μας σουπερνόβα SN 1987A για να τη μελετήσουμε λεπτομερώς. Αλλά είμαστε ευγνώμονες που δεν την είχαμε πάρα πολύ κοντά, γιατί τότε η ζωή στον πλανήτη μας θα είχε καταστραφεί. Θα είχαμε τότε αντιμετωπίσει άλλη μία Ορδοβίτσια (Ordovician) μαζική εξαφάνιση των ειδών, γεγονός διόλου διασκεδαστικό

Eίμαστε ευγνώμονες για τη σκοτεινή ύλη. Μπορεί να προκαλεί τεράστιους πονοκεφάλους για τους αστρονόμους προσπαθώντας να καταλάβουν τι είναι, αλλά ακόμα κι αν δεν μπορέσουμε να την δούμε, αναγκάζει τους γαλαξίες να μην σκορπίζουν.

Είμαστε ευγνώμονες για τον ήλιο μας. Μας περιλούζει με ενέργεια, περίπου, 1400 Watt ανά τετραγωνικό μέτρο, κάνοντας εφικτή όλη τη ζωή στον πλανήτη

Είμαστε ευγνώμονες για την ατμόσφαιρα μας. Γιατί όχι μόνο μας κάνει και αναπνέουμε  αλλά εμποδίζει και τις ακτίνες UV να φτάσουν στην επιφάνεια της Γης που προκαλούν καρκίνο. Μόνο, που μας κόβει την υπέρυθρη περιοχή του φάσματος και έτσι αναγκαζόμαστε να στείλουμε τηλεσκόπια εκεί πάνω για να μελετήσουμε  την περιοχή αυτή.

Eίμαστε τέλος, ευγνώμονες για τη Γη, γι’ αυτό το κομμάτι του βράχου, το τρίτο από τον ήλιο, όπου όλοι μας είμαστε καβαλάρηδες. Είναι απλά μια χλωμή μπλε κουκίδα μέσα στο διάστημα, αλλά αυτό είναι το σπίτι μας. Και δεν είναι και τόσο άσχημο όσο νομίζουμε.

ΜΕΤΑ-ΥΛΙΚΑ , νέα επανάσταση

Το ρόδι (ελληνικά ροιά, ρόα, σίδη· λατινικά malum granatum, malum Punicum)
αφιερώνεται κυρίως σε γυναικείες θεότητες Ήρα,  Δήμητρα,  Περσεφόνη, Αθήνα και  Αφροδίτη.
 Στον Ομηρικό Ύμνο στη Δήμητρα (τέλη 7ου αι. π.Χ.),  βλέπουμε τη σύνδεση του ροδιού με γυναικεία θεότητα  όπου ο Πλούτων/Άδης δίνει «ροιής κόκκον»  στην κόρη της θεάς Δήμητρας, την Περσεφόνη για να τη «δέσει» με τον Κάτω Κόσμο.

Γάμος και γονιμότητα, δηλαδή γέννηση παιδιών, είναι συνεπώς η κρυμμένη συμβολική αναφορά του ροδιού.
Τα ρόδια αφιερώνονται επίσης στην Ήρα, την κατεξοχήν προστάτιδα του γάμου, της γονιμότητας και της γέννησης παιδιών  καθώς και στη Δήμητρα, τη θεά της γονιμότητας

 Η τρελή ροδιά  Οδυσσέα Ελύτη
Σ' αυτές τις κάτασπρες αυλές όπου φυσά ο νοτιάς
σφυρίζοντας σε θολωτές καμάρες, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σκιρτάει στο φως σκορπίζοντας το καρποφόρο γέλιο της
με ανέμου πείσματα και ψιθυρίσματα, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σπαρταράει με φυλλωσιές νιογέννητες τον όρθρο
ανοίγοντας όλα τα χρώματα ψηλά με ρίγος θριάμβου;

Oταν στους κάμπους που ξυπνούν τα ολόγυμνα κορίτσια
θερίζουνε με τα ξανθά τους χέρια τα τριφύλλια
γυρίζοντας τα πέρατα των ύπνων τους, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που βάζει ανύποπτη μες τα χλωρά πανέρια τους τα φώτα
που ξεχειλίζει από κελαηδισμούς τα ονοματά τους - πέστε μου
είναι η τρελή ροδιά που μάχεται τη συνεφιά του κόσμου;

Στη μέρα που απ' τη ζήλεια της στολίζεται μ' εφτά λογιώ φτερά
ζώνοντας τον αιώνιο ήλιο με χιλιάδες πρίσματα
εκτυφλωτικά, πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που αρπάει μια χαίτη μ' εκατό βιτσιές στο τρέξιμο της
ποτέ θλιμένη και ποτέ γκρινιάρα - πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που ξεφωνίζει την καινούργια ελπίδα που ανατέλλει;

Πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που χαιρετάει τα μάκρη
τινάζοντας ένα μαντήλι φύλλα από δροσερή φωτιά,
μια θάλασσα ετοιμόγεννη με χίλια δυο καράβια,
με κύματα που χίλιες δυο φορές κινάν και πάνε
σ' αμύριστες ακρογιαλιές - πέστε μου, είναι η τρελή ροδιά
που τρίζει τάρμενα ψηλά στο διάφανο αιθέρα;

Πανύψηλα με το γλαυκό τσαμπί που ανάβει κι' εορτάζει
αγέρωχο, γεμάτο κίνδυνο, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που σπάει με φως καταμεσίς του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα
που πέρα ως πέρα την κροκάτη απλώνει τραχηλιά της μέρας
την πολυκεντημένη από σπαρτά τραγούδια - πέστε μου είναι η τρελή ροδιά
που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;

Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου,
πέστε μου, αυτή που παίζει, αυτή που οργίζεται, αυτή που ξελογιάζει,
τινάζοντας απ' τη φοβέρα τα κακά μαύρα σκοτάδια της,
ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά,
πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων,
στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά;

τα κρυμένα μηνύματα του νερού

                                                         η μνήμη του νερού

Αιτήματα

ζητώ από τους νοητούς θεούς να μου χαρίσουν τέλειο νού,

από τους νοερούς θεούς ανυψωτική δύναμη,

από τους υπερουράνιους ηγεμόνες του σύμπαντος
ενέργεια ανεξάρτητη και απαλλαγμένη από υλικές γνώσεις,

από τους εγκόσμιους θεούς ζωή αναπτερωμένη,

από τις χορείες των αγγέλων, αληθινή αποκάλυψη των θείων,

από τους αγαθούς δαίμονες συμπλήρωση με την έμπνευση των θεών,

και από τους ήρωες μεγαλόπνοη, επιβλητική και υψηλή διάθεση.

Ολες οι ανώτερες από εμάς δυνάμεις ας είναι ευνοικές και η εκ μέρους τους χορηγία ας είναι έτοιμη να μας φωτίσει με το ανυψωτικό τους φως.

( Πρόκλος – Σχόλια στον Παρμενίδη 617.14 )

17 Νοεμβρη

17 Νοεμβρη 1973

Ιστορικά ντοκουμεντα 1967-1974

το µάτι του Τουταγχαµών στην Κρήτη

ΤΟ ΒΗΜΑ - Τι θέλει στην Κρήτη το µάτι του Τουταγχαµών - πολιτισμός


Χιλιάδες ευρήματα, που αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες της ιστορίας της Ελεύθερνας, έχουν προέλθει από τις τρεις μεγάλες, συστηματικές ανασκαφές του Πανεπιστημίου Κρήτης, οι οποίες διαρκούν εδώ και είκοσι χρόνια. Και περί τα 500 εξ αυτών έχουν επιλεγεί, προκειμένου να συγκροτήσουν την έκθεση «Ελεύθερνα: Πόλη - Ακρόπολη - Νεκρόπολη».

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=161547

Ευρήματα από την Ελεύθερνα της Κρήτης, όπου η ανθρώπινη παρουσία εκτιμάται ότι υπήρξε από τα τέλη της 4ης χιλιετίας π.X. και η οργανωμένη κατοίκηση από την Πρωτομινωική περίοδο ως τον 12ο αι. μ.X.  πρόκειται να παρουσιασθούν μέσα από μια μεγάλη έκθεση, η οποία θα εγκαινιασθεί την 1η Δεκεμβρίου στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

Χιλιάδες ευρήματα, που αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες της ιστορίας της Ελεύθερνας, έχουν προέλθει από τις τρεις μεγάλες, συστηματικές ανασκαφές του Πανεπιστημίου Κρήτης, οι οποίες διαρκούν εδώ και είκοσι χρόνια. Και περί τα 500 εξ αυτών έχουν επιλεγεί, προκειμένου να συγκροτήσουν την έκθεση «Ελεύθερνα: Πόλη - Ακρόπολη - Νεκρόπολη». Πρόκειται για τους τρεις τομείς, άλλωστε, στους οποίους εργάζονται οι καθηγητές κκ. Πέτρος Θέμελης («H πόλη»), Αθανάσιος Καλπαξής («H ακρόπολη») και Νίκος Σταμπολίδης («H νεκρόπολη»). Από πολύτιμες ύλες, χρυσό, άργυρο και ελεφαντόδοντο, από φαγεντιανή και γυαλί αλλά και από σίδηρο, χαλκό, λίθο και πηλό τα ευρήματα αυτά, που ανασύρθηκαν από το χώμα της Ελεύθερνας, θα μπορούσαν από μόνα τους να συγκροτήσουν μουσείο.

«H Ελεύθερνα αποτελεί το αντίβαρο της Κνωσού και της μονομέρειας του μινωικού παρελθόντος της Κρήτης» τονίζει ο κ. Σταμπολίδης. Και όχι μόνο αυτό: «Στην Ελεύθερνα καταγράφεται η αυγή του ελληνικού πολιτισμού. H μεταμινωική εποχή, δηλαδή, που είναι η αυγή του δωρικού στοιχείου ή των αμαγαλμάτων που γεννήθηκαν στην Κρήτη, δωρικών, μυκηναϊκών και μινωικών» όπως προσθέτει.

Από τη νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας, εξάλλου, έχει ανακαλυφθεί πλήθος ευρημάτων, κυρίως μάλιστα από συγκεκριμένη χρονική περίοδο (9ος - 7ος αι. π.X.), η οποία συμπίπτει με τα ομηρικά έπη, έτσι ώστε οι ταφικές πυρές «να εικονογραφούν τους στίχους της Ιλιάδας όπου ο Ομηρος μιλάει για τα λευκά οστά, τα οποία επέλεγαν ("οστέα δε λευκά άλεγον") προκειμένου να τα πλύνουν με κρασί και να τα τοποθετήσουν σε χάλκινους λέβητες ή σε μεγάλα αγγεία μαζί με κτερίσματα» αναφέρει ο κ. Σταμπολίδης. Στη νεκρόπολη υπάρχουν και τα τρία είδη ταφικών πρακτικών με ανάλογα κτερίσματα, η απλή ταφή, ο εγχυτρισμός και η καύση

το πειραμα της διπλης σχισμής

Ο παρατηρητής συνέτριψε την κυματοειδή συνάρτηση

a hero's quest

Οδυσσέας Ελύτης προς τους Ευρωπαίους

Επειδή ο λαός αυτός, που ομιλεί την ίδια γλώσσα και ζει στην ίδια φύση, επέτυχε κατά τη μακρινή διαδρομή του και κάτω από δυσμενείς για αυτόν συνθήκες, να διαμορφώσει τα ι σ ό π ο σ ά τους μέσα στη ζωντανή πραγματικότητα.

Και όχι μόνον, αλλά να τα οδηγήσει στην πρωτογενή, φυσική τους αλήθεια.
Είναι η μεταστοιχείωση αυτή που σας διαφεύγει. Αυτά τα ισόποσα που αδυνατείτε να εκτιμήσετε, ίσως γιατί σας λείπουν τα κατάλληλα αισθητήρια.

Δεχτείτε να κατεβείτε αυτήν την ταπεινή κλίμακα, που είναι η αλφαβήτα του νέου ελληνισμού∙ να μυηθείτε στα πρώτα του και απλά στοιχεία: στο μυριστικό χορτάρι, στην άρμη του κυμάτου, στην πυράδα του ασβέστη.

Και θα βρεθείτε ψηλά, ψηλότερα ίσως από ότι χρειάζεται για ν’ αντιληφθείτε ότι πιο ψηλά στον ηδύοσμο της Σαμοθράκης βρίσκεται ο Ηράκλειτος, και πιο κοντά στης Σέριφος το φυκίον ο Όμηρος. Τότε θα συνεννοηθούμε καλύτερα.

του Οδυσσέα Ελύτη, από τα ΜΙΚΡΑ ΕΨΙΛΟΝ

Αρειανοι οικότοποι κατω από την επιφάνεια

Μια μελέτη των δεδομένων που συγκεντρώθηκαν επί σειρά ετών από τροχιακά παρατηρητήρια γύρω από τον Άρη, δείχνει πως αν υπήρξε ποτέ ζωή στον κόκκινο πλανήτη αυτή θα ήταν ως επί το πλείστον υπόγεια. Αυτά αναφέρει μια ανακοίνωση που φέρει την υπογραφή  της NASA

Αργιλικά πετρώματα στον κρατήρα Gale, μια θέση  όπου επισκέφτηκε το ρόβερ Curiosity

“Οι τύποι των αργιλικών ορυκτών που σχηματίζονται στα ρηχά, μόλις κάτω από την επιφάνεια, είναι από όλον τον Άρη," δήλωσε ο John Mustard, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, η μελέτη του οποίου δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature. "Οι τύποι που σχηματίζονται στην επιφάνεια βρέθηκαν σε πολύ περιορισμένες θέσεις και είναι αρκετά σπάνιοι."

Τα αργιλικά ορυκτά ανακαλύφθηκε στον Άρη το 2005, που σημαίνει ότι ο πλανήτης κάποτε είχε ζεστές και υγρές συνθήκες, αλλά η νέα ανάλυση των στοιχείων δίνει ενδείξεις ότι το θερμό νερό περιορίστηκε στο υπέδαφος και σε σύντομες περιόδους μόνο, όταν το υγρό νερό ήταν στάσιμο στην επιφάνεια.

"Εάν οι συνθήκες για την κατοικισιμότητα της επιφάνειας ήταν σύντομης διάρκειας, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε απαισιόδοξοι για τις προοπτικές της ζωής στον Άρη, αλλά το στοιχείο αυτό μας λέει κάτι για το τι είδους περιβάλλον θα μπορούσαμε να βρούμε για να εξετάσουμε”, δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Bethany Ehlmann, από το Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA.

«Οι πιο σταθεροί Αρειανοί οικότοποι για μεγάλο χρονικό διάστημα φαίνεται να είναι κάτω από την επιφάνεια. Ομοίως, στη Γη τα υπόγεια γεωθερμικά περιβάλλοντα έχουν ενεργά οικοσυστήματα."

πηγή : Physics4u

Κοκκινολαίμης το Νοέμβρη

ενας κοκκινολαίμης επισκέφθηκε τον κήπο μας

http://www.ornithologiki.gr/page_cn.php?tID=1356

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ. Λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα”. Θ’ αλλάξουν όλα μια μέρα κι εμείς μαζί τους θ’ αλλάξουμε, αλλά η φύση μας ανεπανόρθωτα θα ‘ναι χαραγμένη πάνω στη γεωμετρία που καταφρονέσαμε στον Πλάτωνα. Και μεσ’ απ’ αυτήν, όταν σκύβουμε, όπως σκύβουμε καμιά φορά πάνω στα νερά του νησιού μας, θα βρίσκουμε τους ίδιους καστανούς λόφους, όρμους και κάβους, τους ίδιους ανεμόμυλους και τις ίδιες ερημοκλησιές, τα σπιτάκια που ακουμπάνε το ‘να στ’ άλλο, και τ’ αμπέλια που κοιμούνται σα μικρά παιδιά, τους τρούλους και τους περιστεριώνες.
Δε θέλω να πω αυτά τα ίδια. Θέλω να πω τις ίδιες φυσικές και αυθόρμητες κινήσεις της ψυχής που γεννούν και διατάσσουν προς ορισμένη κατεύθυνση την ύλη. Τις ίδιες αναπάλσεις, τις ίδιες ανατάσεις προς το βαθύτερο νόημα ενός ταπεινού Παραδείσου, που είναι ο αληθινός μας εαυτός, το δίκιο μας, η ελευθερία μας, ο δεύτερος και πραγματικός ηθικός μας ήλιος.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ “Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ” Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Δημοψηφίσματος ανάγνωσμα

 από τα ΝΕΑ

Γιώργος Λακόπουλος

«Δημοψήφισμα; Ρωτούν τις γαλοπούλες πριν τις σφάξουν;»

Ηταν το σχόλιο που έκανε δημοσιογράφος του BBC, όταν έφτασαν τα νέα από την Αθήνα. Αυτά τα νέα έκαναν χθες πολλούς να σπάσουν τα μολύβια τους: δεν καταλαβαίνουν!

Κατ' αρχάς συνεχίσθηκε η παράδοση που θέλει το σύστημα διακυβέρνησης να λειτουργεί ως «μονοπρόσωπη δημοκρατία». Η απόφαση ελήφθη από τον Πρωθυπουργό. Δεν θα μάθουμε ποτέ αν την εμπνεύστηκε ο ίδιος, ούτε ποιος - ή ποια - την εισηγήθηκε. Ούτε υπόψη ποιων ακριβώς ετέθη, πριν ανακοινωθεί

Δημήτρης Μητρόπουλος

η ελληνική σκακιέρα

ΓΙΑ άνθρωπο που μιλάει τόσο πολύ, είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος παραμένει αίνιγμα. Ισως γιατί μιλάει καλά. Ή γιατί η τοποθέτησή του στη σκακιέρα της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ αφήνει περιθώρια για αμφίσημες ερμηνείες.

ΑΣ επιμείνουμε στο σκάκι. Αν Βασιλιάς είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, τι πιόνι είναι ο Βενιζέλος; Με αναφορά όχι το φύλο, αλλά τη θέση νούμερο δύο, ο Βαγγέλης είναι Βασίλισσα. Κινείται πάνω - κάτω ή δεξιά - αριστερά χωρίς περιορισμούς, ενώ η συμβολή του είναι κρίσιμη στην έκβαση της παρτίδας. Ολα αυτά είναι κάτι παραπάνω από φανερά από τον Ιούνιο και μετά, δηλαδή τους τελευταίους πέντε μήνες. Το πράγμα μπερδεύεται όμως τις τελευταίες δέκα μέρες.

 Λευτέρης Παπαδόπουλος

Δεν καταλαβαίνω: χρωστάγαμε τα μαλλιά της κεφαλής μας σε όλο τον κόσμο. Και οι Ευρωπαίοι μάς δάνεισαν ένα τεράστιο ποσό. Ποσό που δεν έχει δοθεί ως δάνειο ποτέ, σε καμιά χώρα του πλανήτη! Αυτά τα χρήματα οι δανειστές μας δεν πρέπει να τα πάρουν πίσω; Και εμείς οι ίδιοι, οι Ελληνες, δεν έχουμε υποχρέωση να στρωθούμε στη δουλειά, να πάψουμε να κλέβουμε, να σταματήσουμε να το ρίχνουμε στον καλαματιανό μόλις βρίσκουμε τα σκούρα, για να συμμαζέψουμε κάποτε τα οικονομικά μας και να δώσουμε τα χρεωστούμενα

Ι.Κ.Πρετεντέρης

Από τότε που εφευρέθηκε η σύγχρονη δημοκρατία υπάρχουν δυο ειδών κυβερνήσεις. Εκείνες που μπορούν να κυβερνήσουν. Κι εκείνες που δεν μπορούν - για διάφορους λόγους...

Εκείνες που μπορούν, κάνουν τη δουλειά τους και κυβερνούν. Εκείνες που δεν μπορούν, κάνουν εκλογές. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Διότι στη δημοκρατία τρίτη διαδικασία δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να την κατασκευάσουμε τώρα. Απλώς όσο κάποιο άλλο εφεύρημα επιστρατεύεται να παίξει τον ρόλο της υπεκφυγής, τόσο περισσότερο συσσωρεύονται οι κίνδυνοι μιας συνταγματικής, πολιτικής και κοινωνικής εκτροπής.

Νότης Παπαδόπουλος

Οτι η πολιτική ζωή του τόπου από τότε που η χώρα προσέφυγε στο ΔΝΤ βρίσκεται διαρκώς στο διεθνές μικροσκόπιο ήταν το κύριο επιχείρημα του κ. Παπανδρέου όλους αυτούς τους μήνες, όταν ζητούσε σύνεση και σωφροσύνη από τις πολιτικές δυνάμεις και τους συνδικαλιστές. Κι όμως, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός κάτω από την πίεση των ημερών αγνόησε το αξίωμα του «γυάλινου δωματίου» ανακοινώνοντας δημοψήφισμα για τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Αποτέλεσμα ήταν η Ελλάδα να γίνει πρωτοσέλιδο σε ολόκληρο τον κόσμο και όλα τα χρηματιστήρια να καταρρεύσουν - και τώρα να είναι στον αέρα η έκτη δόση του δανείου της τρόικας, για την οποία ψηφίστηκε μετά κόπων το πολυνομοσχέδιο Βενιζέλου!

Η κίνηση Παπανδρέου είναι απολύτως ακατανόητη από τους Γαλλογερμανούς που - για να διαφυλάξουν το ευρώ και τις τράπεζές τους - έδωσαν μάχη για τη διάσωση της Ελλάδας, φτάνοντας να εκβιάζουν τους τραπεζίτες.

Αδυνατούν επομένως να αντιληφθούν τη σκοπιμότητα ενός δημοψηφίσματος, το οποίο αν καταλήξει σε ένα «όχι» θα αποτελεί πολιτικό αυτοχειριασμό. Θα οδηγήσει την Ελλάδα εκτός ευρώ και την ευρωζώνη στα Τάρταρα.

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι αν έπρεπε κάποιοι να κάνουν δημοψήφισμα, θα ήταν αυτοί που αποδέχθηκαν να μας «χαρίσουν» 100 δισ. ευρώ από το ελληνικό χρέος και μας προσέφεραν κι άλλα 130 δισ. ευρώ για να μη χρεοκοπήσει η Ελλάδα - κι όχι εμείς. «Είναι σαν να δίνεις χάρη σε έναν μελλοθάνατο και εκείνος να σου ζητά ένα εξάμηνο για να το σκεφτεί», είπε ένας ξένος χρηματιστής. Ποιος μπορεί να τον βγάλει ψεύτη;

Π.Κ. Ιωακειμιδης

Γενικά θεωρώ ότι το δημοψήφισμα είναι ένας εσφαλμένος τρόπος λήψης πολιτικών αποφάσεων, ιδιαίτερα, μάλιστα, για ένα πολιτικό σύστημα συγκρουσιακής δυναμικής όπως είναι το ελληνικό. Με δύο εξαιρέσεις: ότι το ερώτημα που τίθεται προς απάντηση στο δημοψήφισμα μπορεί πράγματι να απαντηθεί απλά και μονολεκτικά με «Ναι» ή «Οχι» (π.χ,. βασιλεία ή δημοκρατία) ή για τοπικά, περιφερειακά θέματα όπου οι πολίτες γνωρίζουν τα προβλήματα σε βάθος και μπορούν να εκφραστούν υπεύθυνα και ορθολογικά. Επιπλέον, μία ενδεχόμενη αρνητική έκβαση ενός δημοψηφίσματος πρέπει να είναι δυνητικά διορθώσιμη - χωρίς να έχουν προηγηθεί καταστροφικές συνέπειες αν η πολιτική τάξη επιλέξει «να διορθώσει» την αρνητική αυτή έκβαση.

Αμλετ
Kύριε Διευθυντά, Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, το ερώτημα στο δημοψήφισμα θα είναι του τύπου «να ζει κανείς ή να μη ζει;».
Με τιμή,
Νεόκοπος


Μίμης Ανδρουλάκης
Στο προεκλογικό “Ε, Πρόεδρε!” προειδοποιούσα για το “πρώτο θανάσιμο αμάρτημα” στη διαχείριση μιας κρίσης με τα παρακάτω χαρακτηριστικά λόγια:

“Πρόεδρε...SOS! Το 60% τουλάχιστον της αποτυχίας της πολιτικής οφείλεται στον μη υπολογισμό του “Νόμου των Ακούσιων Συνεπειών”. Άλλο επιδιώκεις, άλλο προκύπτει. “Σπέρνεις σιτάρι, φυτρώνει κριθάρι”.

Αυτό συμβαίνει και με τα δημοψηφίσματα. Ο Πρόεδρος ανήκε πάντα, όσα χρόνια τον ξέρω, στους ένθερμους θιασώτες τους. Εγώ αντίθετα κουβαλώ μια επιφύλαξη της δημοκρατικής αριστεράς προς δημοψηφίσματα που έχουν καισαρικό ή Γκωλικό χαρακτήρα του τύπου “ή εγώ ή το χάος”. Ο Πρόεδρος ασφαλώς είναι συνεπής με τη δημοψηφισματική του κουλτούρα αλλά τώρα το ζήτημα δεν αφορά στο γενικό σύστημα δημοκρατικών αξιών αλλά στο timing και στις ακούσιες αλυσιδωτές αντιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει και συνεπώς να οδηγήσει στην αντιστροφή του νοήματός των πρωτοβουλιών του.


Δημήτρης Καραστεφανής
http://www.skai.gr/news/opinions/article/185055/me-kokkini-kourelou-stis-kannes-/